André Green (1927–2012)

Wybitny francuski psychoanalityk i psychiatra urodzony w Egipcie. Znany jest przede wszystkim z rozwijania teorii psychoanalitycznej poza obszarem klasycznych nerwic – w kierunku zaburzeń z pogranicza oraz zjawisk, które określał mianem „osobistego obłędu”. Był jedną z kluczowych postaci Paryskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego, a w swojej pracy teoretycznej łączył inspiracje freudowskie, lacanowskie oraz brytyjską szkołę relacji z obiektem (m.in. Winnicotta i Biona).

Najważniejsze elementy życia i twórczości
André Greena

Green urodził się w Kairze w rodzinie żydowskiej pochodzenia sefardyjskiego. W 1946 roku przeniósł się do Paryża, aby studiować  medycynę, a następnie specjalizował się w psychiatrii w szpitalu Sainte-Anne.

W 1965 roku został członkiem Société Psychanalytique de Paris (SPP), a w latach 1986–1989 był jego prezesem. W latach 1975–1977 pełnił również funkcję wiceprezesa International Psychoanalytical Association (IPA).

Green zasłynął z wprowadzenia i rozwinięcia takich pojęć jak „kompleks martwej matki”, „praca negatywnego” oraz pojęcia „trzeciości”. W swojej pracy szczególną uwagę poświęcał problematyce afektu, reprezentacji psychicznej oraz terapii pacjentów z zaburzeniami z pogranicza.

Książki André Greena
w Wydawnictwie Fundament

Gail S. Reed, Howard B. Levine (red.), „Wracając do André Greena. Reprezentacja i praca negatywnego”

Źródło zdjęcia: La Société Psychanalytique de Paris.