OFICYNA WYDAWNICZA
FUNDAMENT S.C.
ul. Broniewskiego 8a lok. 27
01-785 Warszawa
tel.: +48 607 149 513
tel: +48 607 430 960

Francis Grier
„Edyp i para”

Każdy z nas wie jakim wyzwaniem dla pary mogą być narodziny dziecka, czujemy jak wiele konfliktów rodzi się, gdy następuje … Czytaj dalej Francis Grier
„Edyp i para”

Christopher Clulow
„Seks, więź i terapia pary. Perspektywa psychoanalityczna”

Unikalny na polskim rynku zbiór dwunastu esejów o seksualności par, napisany przez wybitnych, praktykujących psychoterapeutów londyńskiego Centrum Relacji Par – … Czytaj dalej Christopher Clulow
„Seks, więź i terapia pary. Perspektywa psychoanalityczna”

Louise Emanuel, Elizabeth Bradley
„Co się dzieje z tym dzieckiem?”

Pierwsza na polskim rynku książka opisująca konkretne przykłady krótkoterminowej pracy psychoterapeutycznej z rodzinami niemowląt i dzieci poniżej piątego roku życia. … Czytaj dalej Louise Emanuel, Elizabeth Bradley
„Co się dzieje z tym dzieckiem?”

Jürg Willi
„Związek dwojga”

Swoim pierwszym ukazaniem się w roku 1975 Związek dwojga wywołał burzę w społeczeństwie. Wkrótce znalazł się na pierwszym miejscu listy … Czytaj dalej Jürg Willi
„Związek dwojga”

Klasyfikacja diagnostyczna DC: 0-3. Opisy kliniczne dzieci oraz ich rodzin

1. DC:0-3. Opisy kliniczne dzieci i ich rodzin to książka, która pokazuje: – szczegółowy proces diagnozy zaburzeń psychicznych dzieci do … Czytaj dalej Klasyfikacja diagnostyczna DC: 0-3. Opisy kliniczne dzieci oraz ich rodzin

Klasyfikacja diagnostyczna DC:0-3R

„Publikacja DC:0-3R daje klinicystom, lekarzom, psychologom, pedagogom i badaczom zajmującym się rozwojem psychicznym i jego zaburzeniami niemowląt i małych dzieci, … Czytaj dalej Klasyfikacja diagnostyczna DC:0-3R

Jürg Willi
„Terapia pary”

„Terapia pary” to polskie wydanie książki „Therapie der Zweierbeziehung”. Jest to kontynuacja bestsellerowego „Związku dwojga” Jürga Willego. To zarazem jeden … Czytaj dalej Jürg Willi
„Terapia pary”

Recenzje

Klasyfikacja Diagnostyczna DC: 0 – 3 R (Recenzja prof. dr hab. MARINY ZALEWSKIEJ)

Recenzja prof. dr hab. MARINY ZALEWSKIEJ, kierownik Katedry Psychologii Klinicznej Dziecka i Rodziny, Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego

Tytuł: Klasyfikacja Diagnostyczna DC: 0 – 3 R

Autor: praca zbiorowa.

Przedstawiona do recenzji książka ma charakter unikalny. Z jednej strony jest to specyficzny przewodnik do klasyfikowania zaburzeń psychicznych u dzieci w wieku niemowlęcym i poniemowlęcym, z drugiej zaś – znakomity podręcznik psychologii klinicznej małego dziecka. Książka jest adresowana do klinicystów zajmujących się zdrowiem psychicznym noworodków, niemowląt i dzieci w wieku od 12 do 36 miesiąca życia, ale może z jej lektury skorzystać także student psychologii, psychiatrii dziecięcej, pedagogiki specjalnej. Lekarze pediatrzy, mający częsty kontakt z matkami zaniepokojonymi, między innymi, trudnościami ich dzieci w zasypianiu lub jedzeniu powinni korzystać z tej książki w swojej codziennej praktyce.

Klasyfikacja została opracowana przez zespół wybitnych specjalistów. Efektem ich ogromnego wysiłku jest propozycja niezwykle wnikliwej diagnozy problemów rozwojowych i problemów życia psychicznego małego dziecka oraz propozycja klasyfikowania tych problemów. Autorzy odwołują się do fundamentalnych tez psychopatologii rozwojowej i psychologii klinicznej, wskazując na indywidualną ścieżkę rozwoju każdego niemowlęcia oraz znaczenie relacji rodzina – dziecko w formułowaniu diagnozy i rozumieniu trudności dziecka. Zaproponowano dzięki temu schemat klasyfikowania zaburzeń, uwzględniający 5 płaszczyzn, nazwanych osiami, rozpatrywania wzorców objawów. Z propozycji tej wyłania się niezwykle złożona, a nie jednowymiarowa, diagnoza małego dziecka. Stanowi to ogromną wartość omawianej książki oraz pokazuje jak trudnym i czasochłonnym procesem jest diagnozowanie dzieci w tak szczególnym okresie rozwojowym. Podkreślam tę sprawę, ponieważ w podrozdziale zatytułowanym Proces diagnostyczny i ocena kliniczna Autorzy w niezwykle przejrzysty sposób przedstawili istotę diagnozy, jej cele i zadania. Treści zawarte w tym podrozdziale maja status podręcznika z psychologii klinicznej.

Rekomenduję tę książkę wszystkim klinicystom, dla których wysokie standardy pracy zawodowej stanowią wartość samą w sobie.

DC:0-3R (recenzja prof. dr hab. IRENY NAMYSŁOWSKIEJ)

Recenzja prof. dr hab. IRENY NAMYSŁOWSKIEJ, , kierownik Kliniki Psychiatrii Dzieci i Młodzieży w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie

RECENZJA książki pt. Klasyfikacja Diagnostyczna DC: O-3 R Klasyfikacja diagnostyczna zaburzeń psychicznych i rozwojowych w okresie niemowlęctwa i wczesnego dzieciństwa. Wydanie poprawione.

DC O-3R jest publikacją, która powstała w wyniku wieloletniej pracy zespołu interdyscyplinarnego, na który składali się profesjonaliści, zajmujący się rozwojem psychicznym niemowląt i małych dzieci. Jest próbą klasyfikacji zaburzeń tego okresu i jako taka stanowi uzupełnienie klasyfikacji DSM IV i ICD 10, które w odniesieniu do zaburzeń psychicznych pierwszych lat życia z pewnością pozostają niedoskonałe i nie wystarczające.

Obecna wersja DC 0-3R jest rewizją oryginalnego systemu diagnostycznego pod nazwą DC:0-3 . Badacze tworzący tę klasyfikacje, zdając sobie sprawę z niedostatku wiedzy na temat zaburzeń najwcześniejszego okresu rozwojowego przyjęli w jej tworzeniu wyłącznie kryteria opisowe. Pozostali jednak przy typowej dla DSM IV konstrukcji klasyfikacyjnej, na którą składa się V osi: zaburzenie kliniczne, klasyfikacja relacji , choroby i problemy zdrowotne i rozwojowe, stresory psychospołeczne i funkcjonowanie emocjonalnego i społeczne

Autorzy publikacji, opisując we wprowadzeniu zasady procesu diagnostycznego stanowiącego podstawę wszystkich systemów klasyfikacyjnych podkreślają jego ciągły charakter. W odniesieniu do diagnozowania zaburzeń najwcześniejszego okresu rozwojowego proces ten polega na zbieraniu informacji nie tylko z obserwacji danej osoby, ale także z różnych innych źródeł takich jak wywiady od rodziców, bezpośrednia obserwacja funkcjonowania rodziny i dynamiki panujących w niej relacji, informacji od innych osób oraz oceny reaktywności, przetwarzania sensorycznego, napięcia mięśniowego i zdolności do planowania ruchowego

Wielka zaletą tej publikacji jest to, że rozwój psychiczny dziecka oraz jego zaburzenia rozpatrywane są w kontekście relacji, przede wszystkim relacji rodzinnych. Dlatego tak dużą wagę autorzy przypisują wszechstronnej wiedzy o rodzinie dziecka z uwzględnieniem nie tylko rodzinnej historii zaburzeń psychicznych oraz struktury rodziny i dostępnego dla niej wsparcia , ale także swoistego dla niej kręgu kulturowego.

Publikacja składa się z następujących rozdziałów: zaburzenia kliniczne, klasyfikacja relacji, choroby i problemy zdrowotne oraz rozwojowe, stresory psychospołeczne i funkcjonowanie emocjonalne i społeczne. Jako uzupełnienie zawiera trzy załączniki : priorytety w klasyfikowaniu diagnostycznym i planowaniu interwencji, proces weryfikacji DC:0-3 oraz listę zespołu twórców. Kończy publikację spis piśmiennictwa.

Pierwszy rozdział prezentuje kryteria diagnostyczne opisywanych zaburzeń . Szczególnie cenne wydaje się podawanie przykładów klinicznych ułatwiających rozumienie danego podpunktu diagnostycznego. Należy także zwrócić uwagę na pojawienie się po raz pierwszy kryteriów diagnostycznych wielo systemowego zaburzenia rozwoju (MSDD) , które nie zostało uwzględnione w DSM IV lub ICD 10, a które cieszy się coraz większym zainteresowaniem klinicystów, stanowiąc uzupełnienie, a właściwie poszerzenie nieprecyzyjnej diagnozy całościowych zaburzeń rozwojowych nieokreślonych.

W tej części publikacji cześć diagnoz klinicznych pokrywa się z zawartymi w dostępnych do tej pory głównych systemach klasyfikacyjnych takich jak DSMIV i ICD 10, jednak w porównaniu z nimi są one znacznie dokładniej opracowane, a podpunkty diagnostyczne bardziej precyzyjni opisane.

Niewątpliwie jednak najciekawszą częścią recenzowanej publikacji jest kolejny rozdział, ponieważ to on pokazuje jej wartość w porównaniu z innymi wymienionymi wyżej systemami klasyfikacyjnymi.

Rozdział ten pt. „Klasyfikacja relacji” zawiera bowiem dwa niezwykle ważne dla klinicysty narzędzia przydatne do oceny relacji rodzic-dziecko takie jak Skala 0gólnej Relacji Rodzic-dziecko oraz Lista Problemów Relacyjnych. Wyniki pierwszej skali pozwalają na trzy możliwości klasyfikacji relacji rodzic-dziecko określone odpowiednią liczbą punktów: relacja adaptacyjna, cechy relacji zaburzonej i relacja zaburzona. Z kolei problemy w relacji oceniane są za pomocą specjalnej listy, która jednak nie jest tożsama z narzędziem diagnostycznym, umożliwiając klinicyście jedynie rozpoznanie stopnia i rodzaju problemów w relacji. Na liście tej autorzy publikacji umieścili takie problemy relacyjne jak nadmierne i zbyt małe zaangażowanie, lękowość/napięcie, złość/ wrogość, przemoc słowna i fizyczna oraz wykorzystanie seksualne. Jak już powiedziano nie jest to narzędzie badawcze o określonych wartościach psychometrycznych, jednak nie można nie docenić jego roli porządkującej obserwacje kliniczne. Warto także podkreślić, że zarówno pozycje skali relacji rodzic-dziecko jak poszczególne problemy z listy problemów relacyjnych zostały bardzo szczegółowo opisane, co niezwykle ułatwia posługiwanie się oboma narzędziami.

Kolejne rozdziały, zbieżne z pozostałymi osiami klasyfikacyjnymi zostały potraktowane dość marginalnie, zwłaszcza rozdział dotyczący chorób i problemów zdrowotnych i rozwojowych. Jest to pewien mankament publikacji ponieważ wiadomo, że te właśnie problemy mogą mieć zasadnicze znaczenie dla rozwoju psychicznego dziecka i mogą spowolniać lub wręcz uniemożliwiać normalną trajektorie rozwojową.

Następne dwa rozdziały zostały bardziej rozbudowane, do rozdziału dotyczącego stresorów psychospołecznych autorzy dołączyli szczegółowa ich listę, zakładając, że siła wpływu niekorzystnych wydarzeń zależeć będzie od stopień dotkliwości stresora oraz poziomu rozwoju niemowlęcia lub dziecka, a także co wydaje się ważnym punktem od stopnia dostępności wsparcia ze strony dorosłych.

Wspomniana już wyżej lista zawiera więc nie tylko definicje stresora, ale także wiek dziecka i dane dotyczące czasu trwania i stopnia dotkliwości niekorzystnych wydarzeń.

Ostatni z rozdziałów publikacji (zgodny z V osią ) dotyczy funkcjonowania emocjonalnego i społecznego dziecka i zawiera szczegółowe wskazówki do jego oceny, a także specjalnie skonstruowaną skalę oceny, której wartości nie można nie docenić.

Na zakończenie publikacji autorzy zajmują się trudnymi zagadnieniami wyboru odpowiedniej kategorii diagnostycznej, a także porównują pierwotną wersję DC:03 z obecną, wskazując i uzasadniając najbardziej istotne różnice.

Klasyfikacje Diagnostyczna DC:0-3R stanowi istotny krok naprzód w porównaniu z obowiązującymi systemami klasyfikacyjnymi takimi jak DSMIV i ICD 10, przede wszystkim dzięki znacznie szerszemu potraktowaniu zaburzeń wczesnego okresu życia dziecka wykorzystującemu perspektywę rozwojową. Jej niewątpliwą zaletą jest wprowadzenie szczegółowych opisów i skal do oceny relacji rodzic-dziecko, oraz skal funkcjonowania społecznego i emocjonalnego.

Podkreślić należy bardzo dobre tłumaczenie ze strony tłumacza dr n med. D. Senator zarówno w aspekcie merytorycznym jak i językowym oraz wysoki poziom redakcji naukowej i językowej publikacji.

Publikacja niewątpliwie będzie nie zastąpioną pomocą w opisywaniu i diagnozowaniu zaburzeń psychicznych dziecka, stanowiąc tym samym niezwykle ważne i istotne narzędzie w planowaniu skutecznej interwencji terapeutycznej.

DC: 03R niezwykle dobrze wpisuje się w rosnące ostatnio zainteresowanie teoretyczne i praktyczne pierwszymi latami życia dziecka, które większość klinicystów uważa za kluczowe dla dalszego jego rozwoju. Zainteresowanie to wynika między innymi ze szczególnej wagi jaką przypisuje się teorii przywiązania, (attachment ) problemom mentalizacji, a przede wszystkim wczesnej relacji rodzic-dziecko. To właśnie przywiązaniem kształtujące się w pierwszym okresie życia dziecka ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego lub zaburzonego rozwoju, choć z pewnością nie jest jedynym determinantem trajektorii rozwojowej.

Publikacja DC:03R daje klinicystom, lekarzom, psychologom, pedagogom i badaczom zajmującym się rozwojem psychicznym i jego zaburzeniami niemowląt i małych dzieci, niezwykle cenne narzędzie pomocne zarówno w opisie jak i diagnozie oraz w konsekwencji w planowaniu postępowania terapeutycznego, uwzględniającego tak istotną perspektywę rozwojową . Ma szanse stać się bardzo ważnym uzupełnieniem, lub być może nawet zastąpić dotychczasowe systemy klasyfikacyjne, poszerzając je nie tylko o szczegółowe opisy i wprowadzenie nowych kategorii, ale także co ważniejsze uzupełniając diagnozę wczesnych zaburzeń rozwojowych o niezwykle istotny kontekst relacji rodzic-dziecko.